mother comforts child

Herken je dat je uit balans bent? En als je heel eerlijk bent, afgescheiden van de vrouw die je in al haar essentie bent?

Ik zie veel vrouwen om mij heen in deze situatie zitten. En ik heb er zelf ook in gezeten.

In mijn pogingen om een vrouw te zijn, sterk en krachtig, heb ik veels te hard gewerkt. Net als mijn moeder en oma’s. Verwachtingen en overtuigingen zorgden ervoor dat ik enorm mijn best deed om te voldoen. Steeds maar streven naar iets, veel te veel YANG-energie. Uiteindelijk merkte ik dat ik mezelf langzaam kwijt raakte. Ik voelde me machteloos in al mijn rollen en als ik écht luisterde knaagde er van alles van binnen.

Nu kan ik zien dat ik voorbij ging aan wie ik werkelijk was. Ik zorgde niet voor meZelf. Zoals een moeder haar kind koestert. Historisch en cultureel was ik als vrouw aangewezen als gever. En ik raakte uitgeput omdat ik mijn eigen bron niet vulde.

Ik ontdekte dat mijn lichaam en mijn emoties mijn kompas waren. Mijn gevoel en niet mijn denken sprak de waarheid.

Het was tijd om de disbalans te herstellen. Met meer YIN-energie. En de verzorgende, liefdevolle, troostende Moeder in mij wist precies hoe dat moest. Zoals wij vrouwen eeuwenlang de ander steunden, verzorgden, troostten, zo mocht ik nu diezelfde Moeder in ons uitnodigen voor MIJ te zorgen.

Er was genoeg strijd en uiterlijk streven en verstand en drukte en angst om mij heen, en in mij. Nu mocht ik mezelf verzorgen en steunen. Mezelf vasthouden en troosten. Mezelf een veilige plek geven. Mezelf koesteren en verwelkomen…

Hoe zit het met jouw balans? Voel je vrij om je overpeinzingen hier te delen.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *